Viking adı Eski Norsça vik (dere) sözcüğünden ya da Eski İngilizce wic (kamp) sözcüğünden türemiştir. Nors ise Eski Norsça noord (kuzey) sözcüğünden türemiştir. Erken dönem İskandinav dillerinde “vikingr” sözcüğü “korsan” anlamına gelir.
İsveç, Norveç, Danimarka, İzlanda, Faroe Adaları, İskoç halkı ve Rus halklarının bir kısmı Viking kökenlidir. Viking ve Frenk soyundan gelen Normanlar 11.YY.’da Britanya’yı fethetmiş ve İngiltere’nin en güçlü hanedanı olmuşlardır. Norman fethi, Britanya’nın son fethidir.

Vikingler, evreni dokuz dünya olarak görselleştirdi:
üç farklı set, üç farklı “seviye”.

1-Üst Katman: Cenneti temsil eder
Asgard: Aesir Tanrılarının yaşadığı alem
Alfheim: Beyaz Işık Elflerinin Dünyası
Vanaheim: Vanir Tanrılarının Dünyası

2-Orta Katman: Dünyamız
Midgard: insanların dünyası
Jotunheim: Devlerin ve Buz Devlerinin dünyası
Nidaveillir/Svaltafheim: Yeraltı Dünyasında yaşayan cücelerin ve Kara elflerin (Dwarves) dünyası

Orta seviye, insanların yaşadığı orta dünya Midgard’ı içeriyordu. O kadar geniş bir okyanusla çevriliydi ki, “onu geçmek imkansız olarak görülüyordu Korkunç dünya yılanı Jörmangandr, okyanusun zemininde yatıyordu.
Devlerin ülkesi Jötenheim, doğuda Midgard’ın dışında, buzulların ötesindedir.Kuzeyde Nidavellir’deki cüceler ve Svartalfheim’deki kara elfler yaşardı.

3-Alt Katman: Cehennemi temsil eder.
Muspelheim: Ateş Dünyası, Sutr’un Kaos Güçleri
Hel: Hastalık veya yaşlılıktan ölen insanların dünyası
Niflheim: Muspelheim yakınında buz, kar ve sis dünyası

Üç seviyeyi ve dokuz dünyayı birleştiren eksen dünya ağacı Yggdrasill’dir. Ağacın üç kökü vardır. Biri Ásgard’da ve bu kökün altında üç Norn tarafından korunan Uro Kuyusu’dur. İkinci kök, suları bir bilgelik kaynağı olan Mímir’in baharının yanındaki Jötenheim’dedir. Üçüncü kök, on bir nehir kaynağı olan Hvergelmir’in ilkbaharının yanındaki Niflheim’e iner.

Vikingler, kıyameti getirenin iki kurt olacağını düşünürdü: Skoll ve Hati. Bu ikisinin Güneş’i ve Ay’ı yemeye çalıştığını sanırlardı. Skoll Güneş’i kovalar, Hati de Ay’ı. İkisinden biri yakalarsa da tutulma olduğunu varsayarlardı.

Vikingler deniz yolculuğunda gündüzleri güneşe, geceleri de “Stella Marris” (Deniz Yıldızı) diye anılan Kutup Yıldızına bakıyorlardı.

Fransa’nın Rennes Üniversitesi’nden bir grup bilim adamı, Vikinglerin sigara paketi büyüklüğündeki, şeffaf, dikdörtgen taşı yollarını bulmak için kullanıldığını belirtti.

Laboratuvarda yapılan incelemeler, taşın İzlanda kristali olarak bilinen bir kalsit türü olduğunu ortaya çıkardı.

Kristalleşmiş kalsiyum karbonattan oluşan İzlanda kristali, ışığı polarize edebilme özelliğine sahip.

Kristali test eden araştırmacılar, iki ışık huzmesinin birleştiği noktayı bularak Güneş’in gökyüzündeki konumunun belirlenebildiğini ispatladı.

Usta denizciler olarak nam salmış Vikingler, çıktıkları uzun deniz seferlerinde yollarını bulmak için güneşin gökyüzündeki konumundan yararlanıyordu. Yağmurllu ve bulutlu zamanlarda bu kalsit taşıyla yönlerini buluyorlardı.

OSMAN ATIF

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here